Gość:

Joanna Bator, urodzona w Wałbrzychu pisarka, publicystka, nauczycielka akademicka. Autorka prac naukowych, esejów, powieści i opowiadań. Publikowała w „Gazecie Wyborczej”, „Twórczości”, „Czasie Kultury”, „Tygodniku Powszechnym”, „Kulturze i społeczeństwie”. W magazynach „National Geographic” i „Voyage” pisze o swoich podróżach. Za książkę „Japoński wachlarz” (2004), która jest zbiorem zapisków z kilkuletniego pobytu autorki w Japonii, otrzymała nagrodę im. Beaty Pawlak, przyznawaną najlepszej antropologicznej pozycji roku oraz poznańską Nagrodę Wydawców. Joanna Bator wykłada w Polsko-Japońskiej Wyższej Szkole Technik Komputerowych w Warszawie na Wydziale Kultury Japonii.

 W „Ciemno, prawie noc” Joanna Bator po raz kolejny wraca do Wałbrzycha. Ale tym razem wychodzi ze świata poniekąd bezpiecznych, choć nie bezbolesnych, narracji o przeszłości i bierze się za bary z „Polską wykluczonych” i jej językiem (nienawiści).

Jak mówiła autorka w wywiadzie dla „Gazety Wyborczej”, „Ciemno, prawie noc” to powieść zrodzona z poczucia rosnącej bezsilności, rozpaczy: „Przecież słowa nie tylko znaczą, ale i działają. Mogą stać się ciałem, rozpalić ogień, sprawić, że ktoś zostanie zniszczony, zadeptany, wyeliminowany. Cyganie, Żydzi, kobiety, sierściuchy, cykliści, co za różnica”. Za książkę otrzymała Nagrodę Literacką Nike 2013.