Paciorki jednego różańca

Paciorki jednego różańca śląska rodzina Habryków mieszka w jednorodzinnym domku z króliczymi klatkami na podwórku. Życie od lat toczy się tym samym rytmem, spokojnie, bez wstrząsów. Nowy projekt przewiduje wyburzenie całego osiedla pod budowę nowych, wielopiętrowych bloków. Większość mieszkańców
z radością wyprowadza się z niewygodnych chałup, ale Habryka pragnie pozostać „na swoim”. Jego decyzja powoduje rozłam w rodzinie – wspierają go jedynie żona
i syn Antek. Czas przymusowej rozbiórki poprzedza szykanowanie wszystkich członków rodziny. Habryka ostrzega ekipę rozbiórkową, że dom jest zaminowany. Kierownictwo kopalni przyznaje Habryce za jego zasługi wygodna willę w Katowicach, dokąd przenosi się wraz z żoną. Śmierć Habryki kończy niemożliwą dla starych ludzi aklimatyzację w nowych warunkach.

Kazimierz Kutz (ur. 1929) reżyser filmowy, teatralny i telewizyjny oraz scenarzysta. Ukończył wydział reżyserii w PWSFTiTv w Łodzi. Zanim zadebiutował w roli reżysera obrazem Krzyż walecznych w 1959 roku, pracował m.in. jako asystent Andrzeja Wajdy. Był wieloletnim dyrektorem TVP Katowice. Największą sławę przyniósł mu tzw. tryptyk śląski, na który złożyły się Sól ziemi czarnej, Perła w koronie i Paciorki jednego różańca, w których podejmował kwestie tożsamości ślązackiej i odnosił się do specyfiki tego regionu. Równolegle do twórczości filmowej, Kutz rozwijał swoją karierę reżysera teatralnego.