Polskie filmy przedwojenne wzbudzają sentyment za odległą i na zawsze minioną epoką. Polska kinematografia długo była niema: przełom dźwiękowy nastąpił dopiero w 1930 roku, a to za sprawą „Moralności pani Dulskiej”. W latach trzydziestych podstawowym gatunkiem kina polskiego stała się komedia. Ramę tematyczną większości filmów stanowiła konwencja miłosna, okraszona elementami komedii omyłek. Jak mawiał Jerzy Toeplitz: „Większość filmów zajmowała się parą amantów i tym trzecim (tą trzecią), i tylko w tle widniały raz sale balowe, raz szyby naftowe, raz huculskie chaty, a raz podmiejskie knajpki”. Największą gwiazdą tego gatunku był niezrównany Adolf Dymsza, a wielkim komediowym amantem Eugeniusz Bodo. To właśnie tym panom poświęcamy cykl Kultowy duet: Bodo/Dymsza.